Wat mijn inspiratiereis naar Colombia mij leerde over leiderschap en organisatie

Ik ging op inspiratiereis naar Colombia om over de cultuur te leren en me langs Cartagena, Bogota, Santa Marta, de jungle van Tayrona, Isla Baru, Yopal en de wildernis van los Llanos naar unieke belevingen en nieuwe kennis en kunde te laten voeren. Bijna 9000 km van huis wilde ik met afstand naar Creatieve Strategen kijken en inspiratie opdoen voor nieuwe campagnes en mogelijke diensten. Ook was ik benieuwd hoe een en ander in Colombia wordt gedaan, hoe daar gewerkt wordt en welke systemen zij gebruiken. Voor een deel van onze klanten ben ik naar soortgelijke organisaties geweest om te kijken hoe zij opereren en waar er nog van elkaar geleerd zou kunnen worden.

Een eerste trend die mij opviel in de reis naar Colombia op ons eigen vakgebied is dat Colombianen voornamelijk Whatsapp gebruiken voor hun klantenservice. En ze delen graag. Hun water, hun eten en hun kennis en kunde. Daar kunnen wij nog veel van leren en daardoor groeien het land en de bedrijven in Colombia snel. Colombia is namelijk een land in opkomst. Dat zie je vrijwel overal, maar met name in Bogota; een eigentijdse metropool die zich door deze levensstijl en werkwijze van delen met volle vaart ontwikkelt.

In tegenstelling tot de groei in Colombia zie je hier ook de gevolgen van de enorme crisis in buurland Venezuela. Heel veel vluchtelingen uit Venezuela, komen binnen via Yopal en Santa Marta. Hier zie je ze op straat bootjes maken van briefgeld, omdat dat vrijwel niets meer waard is, of auto’s wassen bij stoplichten om maar aan een beetje geld te komen. Ondernemerschap uit zich hier bij de mensen die op deze manier tegen de crisis vechten en hun best doen een beter bestaan op te bouwen. Inspirerend en het zet je tegelijkertijd weer terug in de realiteit dat we het hier erg goed hebben.

Colombia was voor mij als land geheel nieuw. De instelling “Porque no?” of “Waarom niet?”, bracht me hier heel ver. Al voor de reis had ik besloten om dingen buiten mijn comfortzone gewoon op te pakken en zonder tegenspraak te doen. “Mitch, ga je mee paardrijden?”, ik had nog nooit op een paard gezeten, “Porque no?”. “Mitch, wil je salsadansen met locals?” “Porque no?”, “Mitch, ga je mee op zoek naar krokodillen en slangen?” “Porque no?”. Alles wat op mijn pad kwam greep ik aan als ervaring om van te leren en mijn horizon te verbreden. Uiteindelijk heeft dit me het meest geleerd. De leukste en meest leerzame dingen heb ik namelijk meegemaakt door dingen te doen die ik zelf niet zo snel zou ondernemen. De manier waarop de Llaneros (cowboys in de wildernis van los Llanos) met deze zaken omgaan, hun taken uitvoeren en met monnikengeduld aan anderen leren, zorgde ervoor dat ik kritisch naar mijn eigen manier van leiderschap ben gaan kijken en mezelf enkele van deze eigenschappen van de Llaneros heb aangemeten.

Op het Corocora Camp, vernoemd naar zeldzame rode vogels die alleen daar te zien zijn, leerde ik van deze Llaneros tijdens mijn reis veruit het meest. Zij leerden me in korte tijd paardrijden, hoeddecoraties maken van paardenhaar, alles vers eten van het land, limonade maken, Aguardiente drinken, auto’s met een tractor uit de modder trekken, koeien vangen met een lasso en aan de kant springen als ze uitbreken en op je af komen, salsadansen en de werkwijze waarmee zij dit doen; geduldig, met liefde en precisie. Je leert van ze hoe zij op een rustige en effectieve manier hun zaken regelen.

Vol geduld, concentratie en liefde vervullen zij hun taken een-voor-een in alle rust. Met dit geduld, deze concentratie en liefde heb ik dit verhaal voor jullie geschreven. Hopelijk staat er nog een mooie inspiratiereis op je te wachten of ben je je op je volgende reis aan het oriënteren. In dat geval wil ik Colombia van harte bij je aanbevelen.